Architektura w Chinach

To, co możemy zaobserwować na chińskich budynkach ma bardzo długą historię – mianowicie w tak zwanym „Okresie Walczących Królestw” architektura uległa pewnemu umocnieniu, które trzyma się tam do dnia dzisiejszego. Dominują tam głównie zabudowania pałacowe, które są otoczone murami (z funkcją ochronną) z kilkoma bramami oraz wieloma wieżami – miały one być sygnałem dla przybywających. Mimo, że Okres Walczących Królestw miał miejsce około trzeciego wieku przed narodzeniem Chrystusa – ten styl w architekturze przetrwał do dwudziestego wieku naszej ery. To kontynuacja stawianych wcześniej budynków o charakterze zarówno świątynnym jak i pałacowym na prostokątnym planie. Ściany były skonstruowane z suszonej cegły, lub (wcześniej) ze słupów wypełnionych ubitą gliną. Zanim ściany były pokrywane tynkiem stosowało się okładziny wykonane z kamienia. Najczęściej dachy są czterospadowe. Istotne politycznie budynki znajdowały się na kamiennych tarasach – ich fasada była ustawiona w kierunku południowym.

W Kraju Kwitnącej Wiśni…

Bardzo łatwo można zauważyć, że kultura japońska charakteryzuje się wielkim szacunkiem dla otaczającej nas natury. Europejczycy w przeciwieństwie do mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni nie czują się częścią przyrody, ale jej panem. Japończycy natomiast są zamiłowani w otaczającej ich przestrzeni, co wynika przede wszystkim z religii shintoistycznej – zamiłowanie to rozciąga się w bardzo wielu dziedzinach życia społeczeństwa, również w architekturze. Ponadto kultura japońska przywiązuje szczególną wagę do asymetrii, co jest istotnym faktem w tym rzemiośle. Kult przyrody jest szczególnie widoczny w architekturze miejsc sakralnych – chodzi tu zarówno o świątynie jak i ich otoczenie. W trzecim wieku naszej ery stworzono najważniejszą budowę sakralną w Japonii: Amaterasu, które znajduje się w Ise. Zbudowano ją z drewna cyprysowego, ponadto nie skorzystano z gwoździ na rzecz kory. Gdy w Japonii pojawił się buddyzm architektura również uległa sporym zmianom, jednak najbardziej charakterystyczne cechy są widoczne do dnia dzisiejszego.

Podstawa starożytnej Grecji

Bez wątpienia nie byłoby sztuki starożytnej Grecji bez stylu jońskiego, o którym uczymy się już na początku historii w szkole podstawowej – jest to jeden z trzech najważniejszych nurtów architektonicznych tamtych czasów. Dzieli się ona na dwie istotne odmiany: mianowicie jest to sztuka attycka oraz małoazjatycka, które różnią się między sobą belkowaniami oraz innymi detalami (takimi jak bazy). Porządek joński powstał na terenie Azji Mniejszej na przełomie siódmego oraz szóstego wieku przed naszą erą. Wszystko zaczęło się od obserwacji dzieł architektonicznych, które powstawały na Wschodzie. Styl joński charakteryzuje się lekkością, mnogością detali, trzonem kolumny (dwadzieścia cztery kanelury łączone listewkami), głowicą typową dla okresu czwartego wieku przed naszą erą oraz krepidomą – to podbudowa składająca się z trzech stopni, na której stawiano świątynie. Okres hellenistyczny to czas największego rozkwitu porządku jońskiego – czas ten przypada na szósty wiek przed narodzeniem Chrystusa.

W kraju czy za granicą?

O tym, że sytuacja na polskim rynku pracy jest trudna, nie trzeba nikogo przekonywać. W niektórych zawodach nieco łatwiej osiągnąć sukces, w innych jest to praktycznie niemożliwe. Jeszcze dwa lata temu pracownikom branży budowlanej powodziło się całkiem nieźle. Niestety fala kryzysu dotarła również do Polski. W efekcie coraz mniej osób wykazuje zainteresowanie zakupem działek, domków jednorodzinnych bądź letniskowych. Pieniądze skończyły się również urzędom małych i średnich miast. Duże aglomeracje wciąż otrzymują pomoc finansową ze środków unijnych. Dlatego to właśnie w Warszawie, Poznaniu czy Krakowie architekt zarobi najwięcej. Bardzo duży potencjał posiada również Śląsk. Oczywiście konkurencja wśród wykonawców jest coraz większa. O realizację jednego projektu może walczyć aż kilkanaście firm! Dodatkowym problemem jest nadmiar absolwentów architektury. Młodzi ludzie starali się dostać na studiach, wierząc w zapewnienia rządu o miejscach pracy dla inżynierów. Prawda okazała się gorzkim rozczarowaniem. Alternatywą dla absolwentów jest wyjazd za granicę. Aby osiągnąć sukces w Unii, należy wykazać się znajomością języków oraz ciekawym portfolio.

Jak zaprojektować własną karierę?

O karierze zawodowej warto pomyśleć już w drugiej klasie liceum. W przypadku architektury kandydat powinien wziąć udział w lekcjach rysunku, zanim podejdzie do egzaminów wstępnych na studia. Przyszłym inżynierom na pewno przyda się gruntowna wiedza z matematyki oraz fizyki. Należy zatem dokonać właściwego wyboru fakultetów. W ciągu pięciu lat studiów młody architekt przyswaja przede wszystkim wiedzę teoretyczną. Praktyki są obowiązkowe dopiero po szóstym semestrze. Cztery tygodnie pracy to zdecydowanie za mało. Dlatego student powinien zadbać o dodatkowe doświadczenie. Udział w konkursach i stażach stanowi najlepsze rozwiązanie. Absolwenci nie mogą zapomnieć o stałym dokształcaniu się w wybranej specjalności. Urbanista musi zdobywać nowe informacje na temat materiałów budowlanych i nowoczesnych konstrukcji. Architekt wnętrz powinien bacznie obserwować międzynarodowe trendy oraz inwestować w czasopisma branżowe. Dodatkowe kursy i szkolenia również mogą pomóc w rozwijaniu kariery. Architektura jest dziedziną, w której to człowiek stanowi markę. Dobry inżynier czy projektant może liczyć na to, że klienci go zapamiętają i polecą znajomym.

Budowanie mostów

Budownictwo to bardzo rozległa dziedzina. W jej ramach znajduje się wiele różnych podkategorii takich jak budownictwo mieszkaniowe, budownictwo drogowe i wiele innych. Jednym z rodzajów, o którym często się zapomina, jest budownictwo mostowe. Jest to bardzo ważna gałąź budownictwa , szczególnie istotna jako uzupełnienie dla budownictwa drogowego. Jest to bardzo wymagająca dziedzina z uwagi na mnóstwo wymagających uwarunkowań występujących przy budowie mostów takich jak wiatr, pogoda oraz o ile most ma łączyć dwa brzegi rzeki sam nurt. Budowniczowie mostów są obarczeni bardzo dużą odpowiedzialnością związaną z późniejszym użytkowaniem wzniesionych przez nich konstrukcji. Natomiast sama praca przy budowie mostów jest bardzo wymagająca i niebezpieczna. Główną funkcją mostów jest przede wszystkim łączenie brzeg rzek w celu umożliwienia transportu towarów oraz osób. Trudno jest sobie wyobrazić istnienie jakiejkolwiek sieci drogowej czy miasta bez mostów. Mosty również mogą pełnić rolę reprezentacyjną oraz dekoracyjną, o ile są oczywiście odpowiednio zaprojektowane.

Szukaj

Kategorie

Archiwa

Zakładki

Chmura Tagów